تاريخ انتشار : 13100/04/30 - 11:14
كد :59
احیای فیلتر کربن فعال
از فیلتر کربن اکتیو یا ذغال فعال برای فیلتراسیون آب و یا مایعات دیگر استفاده می شود. از این فیلتر بیشتر برای حذف رنگ و بو استفاده می شود.
کربن اکتیو دارای شیار ها و تخلخل بسیاری است که مایعات از انها عبور می کند ولی پس از چنیدین بار اسفاده از فیلتر کربن اکتیو شیار ها و خلل کربن با آلاینده ها پر شده و ظرفیت فیلتراسیون کاهش می یابد. برای استفاده مجدد از کربن اکتیو باید آن را بازیافت و یا احیا کرد.
![احیای فیلتر کربن فعال احیای فیلتر کربن فعال](/Uploads/Public/d68c047156c945a8ae7a5ac95fac46ea.jpg)
روش احیا کربن فعال
منظور از احیاء خارج کردن آلاینده ها از کربن، بدون تجزیه آن ها است، در حالی که فعال سازی مجدد در دماهای بسیار بالا انجام می گیرد و در آن مواد آلاینده تجزیه شده و کربن، مجدداً فعال می شوند. با توجه به قیمت بالای کربن فعال اخیای آن بسیار مقرون به صرفه تر خواهد بود. برای احیا کربن فعال از چند روش زیر می توان استفاده کرد :
احیا کربن فعال با بخار آب
استفاده از بخار آب برای احیا کربن فعال موجب دفع مواد جذب شده گردیده و ظرفیت جذب کربن دوباره بازیافت می شود. این عمل به طور کامل مواد جذب شده را حذف نمی کند.
احیا کربن فعال با گاز هیدروژن
روش دیگر احیا کربن فعال، استفاده از یک گاز بی اثر داغ، مانند نیتروژن است. مواد فرّار دفع شده، فشرده گردیده و سپس به صورت مایع در یک کندانسور بازیابی می شوند.
احیا کربن فعال با حلال شویی
در روش حلال شویی کربن فعال آلوده با یک حلال آلی که عمدتاً از ترکیبات فرار است، کربن فعال شستشو داده شده و حلال ماده آلاینده را از سطح کربن فعال جدا می نماید. تاکنون مواد شیمیایی بسیاری به عنوان حلال کربن فعال مورد استفاده قرار گرفته است که از آن جمله می توان به متانول، اتانول و پروپانول از الکل ها، اسیدهای کربو كسیلیک، آمین ها، استرها، آلدهیدها اشاره کرد.
احیا کربن فعال به صورت شیمیایی
روش احیای کربن فعال به صورت شیمیایی در مواقعی اهمیت بسیار دارد که ماده جاذب پیوند قوی با سطح کربن فعال داشته باشد. در این حالت با توجه به انجام واکنش شیمیایی و تولید یک ماده جدید اندرکنش سطح جاذب و ماده جذب شونده تغییر نموده و امکان احیا ساده تر کربن فعال فراهم می شود.
احیای کربن فعال به روش کاتالیزور
بازده روش الکتروشیمیایی بالا است اما این روش برای مقدار بالای کربن غیر اقتصادی می باشد. در روش بازیابی کاتالیزوری بازده عملیات در حد متوسط است.این روش برای واحدهای کوچک اقتصادی بوده و مصرف انرژی کمتری دارد اما زمان فرآیند طولانی مدت است و در هر سیکل بازیابی 53/2 تا 86/2 درصد از کربن فعال از بین می رود. در روش بیولوژیکی ایجاد شرایط مناسب برای فعالیت میکروارگانیسم ها و نیز غلظت میکروارگانیسم ها دارای اهمیت بالایی می باشد.
در این روش نیز به علت فعالیت کند میکروارگانیسم ها، زمان عملیات بازیابی طولانی است اما شرایط عملیاتی بسیار مطلوب می باشد. روش مافوق صوت برای ظرفیت بالا از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نمی باشد چون با افزایش تناژ کربن، بازده عملیات به شدت افت می کند.
در این روش هزینه تجهیزات نسبتا بالا بوده و برای فراهم کردن فرکانس بالا، به مصرف انرژی بالاتری نیاز است.
سیالات فوق بحرانی از نظر خواص انتقالی مانند گازها (نفوذپذیری بالا و ویسکوزیته کم) و از نظر قدرت حلالیت شبیه به حلال های مایع دارند. با این خواص، سیالات فوق بحرانی در خالص سازی، استخراج، تفکیک و جزﺀ به جزﺀ کردن و کریستالیزاسیون برای گستره وسیعی از مواد استفاده می شوند.
با توجه به صفر بودن کشش سطحی سیالات فوق بحرانی، این سیالات به راحتی به تخلخل مواد متخلخل نفوذ کرده و جزﺀ یا اجزاﺀ مورد نظر را در خود حل می کنند بنابراین در روش بازیابی با استفاده از سیال فوق بحرانی افزایش بازده و کیفیت بالاتر محصول مورد انتظار است.
شرایط احیا کربن فعال
انجام انواع مراحل و یا روش های احیا کربن فعال در پالایشگاه انجام می شود. غیر از فعال سازی حرارتی در دمای بالا، در سایر روش ها مقداری از مواد آلاینده در داخل ذرات کربن باقی می مانند. این مواد موجب مسدود شدن روزنه های ریز در کربن می شوند که به راحتی قابل بازیابی نخواهند بود و ظرفیت جذب آن را به شدت کاهش خواهند داد. چنانچه کنترل فرآیند به نحوه مطلوبی صورت گیرد ظرفیت کربن بعد از فعال سازی مجدد، ضرورتا برابر ظرفیت اولیه آن در هنگام تولید از مواد اولیه خواهد بود.